İlk olan şeyler herkes için önemli ve heyecan verici bir durum içerir mi acaba? Bende çoğu kez öyle oluyor. Ne zaman herhangi birşeyin ilkini yaşasam ayrı bir heyecan ve amatörlük hissediyorum. Fakat ilginçtir, o amatörlüğün yanında sanki yıllardır o işi yapıyormuş gibi bir de profesyonel bir tribe giriyorum. Halbuki her an tüm olay yerle yeksân olabilir. İşte tam o anda devreye soğukkanlılık denen o garip duygu giriyor. Dışardan pek bir soğukkanlı, suratsız bir adam gibi görünsemde, öyle anlar geliyor ki "abi naaaaaaptın ya" diyebiliyorum kendi kendime. Galiba bu durum muhattap olunan insana göre değişen bir durum. Bir blogda kısa bir cümle okumuştum; "doğal afetler karşısındaki soğukkanlı duruşumu neden karşı cinsle ilk buluşmamda takınamıyorum?" o kadar güzel gelmişti ki bu cümle bana... İçinde bulunduğu durumu "evet işte bu bu bu bu ve bu" diye direkt olarak karşıdaki insanın aklını karıştırmadan, güzel bir örnekle açıklamış. Ben de öyle bir durum çok sık olmaz, doğal afettede heyecanlıyım bazı(!) ilk buluşmalarda da. He eğer oluyorsa o soğukkanlılık gerçekten o işin içinde birşey vardır. İşimle ve karşımda muhattap aldığım insanla alakalıdır soğukkanlı duruş. O değil de konu nerden nereye geldi, he ilkler diyorduk. Evet ilkler önemli hem de çooooook önemli.
27 Nisan Salı günü ilk resmî derlememi İstanbul'da yaptım. Benim için ilkti ve çok önemliydi. :)
K.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder